FR - NL - EN -

15 SEPTEMBER 2012
STORY
Royal Motor Union en haar afdeling Hoei

Aan het begin van de vijftigerjaren was de Royal Motor Union van Luik een invloedrijke en bruisende automobielfederatie. De club blaakte van energie en ondernemingszin en dit vertaalde zich naar verschillende initiatieven waaronder rally’s zoals de Tour de la Belgique, Liège-Rome-Liège en de Douze Heures de Huy.
Het was de lokale afdeling van Hoei die in 1954 voor de eerste maal de inmiddels legendarische rally inrichtte en met dit evenement haar streek op de kaart zette.

De 10 Heures Condroz-Hesbaye

Waarschijnlijk herinneren slechts enkele vurige liefhebbers van de automobielsport zich de 10 Heures Condroz-Hesbaye uit 1953. Toch verdient dit evenement een plaats in de geschiedenisboeken, aangezien het evenement een jaar later uitgroeide tot de Douze Heures de Huy.

Typerend voor beide regelmatigheidsrally’s was het wegvallen van de navigator. De deelnemers moesten met andere woorden het 500 km lange parcours, samengesteld uit vier lussen, solo afleggen aan een gemiddelde snelheid van 50 km/u.

Het parcours bevatte ettelijke controleposten, hoofdzakelijk in lokale bistro’s. Laatkomers kregen strafpunten zodanig dat aan het einde van de 10 Heures Condroz-Hebaye slechts 49 van de 63 piloten zonder strafpunten over de eindstreep reden!

1954 : De geboorte van de Douze Heures de Huy

Na het overweldigende succes van de 10 Heures Condroz-Hebaye beslisten de organisatoren de rally het daaropvolgende jaar opnieuw in te richten, maar dan onder de naam Douze Heures de Huy. Het evenement gold als de ‘1e Belgische Selectiewedstrijd voor Sport en Toerisme’ en ontwikkelde zich, met de steun van de RACB, in 1956 tot Belgisch Kampioenschap.

Opdat er een automatische preselectie onder de deelnemers zou plaatsvinden, werd de moeilijkheidsgraad van de van de Douze Heures de Huy nog wat verhoogd ten opzichte van de 10 Heures Condroz-Hebaye. Enkele van de aanpassingen waren de volgende:
  • De rally ving aan op 4 april om middernacht en eindigde ‘s middags;
  • De deelnemers dienden vier lussen af te leggen van elk 154 km, met andere woorden 600 km traject!;
  • De gemiddelde snelheid werd naar 55 km/u gebracht tot 7 uur ‘s ochtends. Vanaf dan tot aan de finish werd de gemiddelde snelheid bepaald op 50 km/u;
  • Een speciale etappe op gesloten wegen werd gecreëerd aan een gemiddelde snelheid van 60 km/u: de befaamde Poudreries de Clermont .
66 deelnemers verschenen aan de startlijn van de eerste editie. En ondanks de vele klinkende namen die dat jaar deelnamen aan de rally zoals Georges Hacquin, of Olivier Gendebien was het Gilberte Thirion die de overwinning in de wacht sleepte met haar Porsche 356, de winnende wagen van Paris-Saint-Raphaël 1952.

Een algemeen succes

In een tijd waar wagens nog een luxegoed waren, bracht een dergelijke wedstrijd een feeërieke sfeer mee naar de streken waar de deelnemers voorbijreden. Overigens kwamen de toeschouwers niet enkel voor de wagens, maar ook om hun lokale helden aan te moedigen. Bovendien maakte de afwezigheid van de navigator de rally des te impressionanter. Een maand voor de start van de wedstrijd dienden de organisatoren dan ook het parcours bekend te maken aan de piloten, opdat ze de route konden verkennen en eigen konden maken. Zo werden de weken voor het evenement eveneens een attractie en bouwde de sfeer zich naargelang de wedstrijd naderde op tot het de climax bereikte aan de finish. Deze mix van elementen viel enorm in de smaak bij het grote publiek en leidde ertoe dat deze rally tot op de dag van vandaag in het collectieve geheugen gegrift staat.

1969 : De laatste Douze Heures de Huy

In de loop der jaren groeide de Douze Heures de Huy uit tot een uniek evenement. Maar, het ongeval van Vittel in 1966 in de tweede passage van de Pourdrerie de Clermont, berokkende de rally aanzienlijke schade. De rally werd de daarop volgende jaren nog steeds georganiseerd, maar het enthousiasme van was er niet meer. In 1969 werd dan ook de laatste editie georganiseerd.